Kościół domowy

“W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych”

Co to jest Kościół Domowy?

Domowy Kościół to ruch świeckich dla małżeństw, inspirowany duchowością ks. Franciszka Blachnickiego. Stanowi gałąź rodzinną Ruchu Światło-Życie.

Zasady

DK zwraca szczególną uwagę na duchowość małżeńską, czyli dążenie do świętości w jedności ze współmałżonkiem. Chce pomóc małżonkom trwającym w związku sakramentalnym w budowaniu między nimi prawdziwej jedności małżeńskiej, która jednocześnie stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim.

Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami – darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych.

Dzięki wprowadzaniu w życie tych elementów następuje indywidualne zbliżenie się małżonków do Boga i wzrastanie na drodze duchowości małżeńskiej. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do świętości (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).

Wymienione wcześniej elementy formacyjne – zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga – są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą “odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego.”

 

KD w Antwerpii 

W 2012 roku przy kościele Kapucynów przy Ossenmarkt w Antwerpii powstał pierwszy w Antwerpii krąg KD, nad którym czuwa brat Rafał Chwedoruk. W ramach realizacji przyjętych zobowiązań w KD w dniach 8-10 listopada 2013 roku odbyły  się w Comblain-La-Tour rekolekcje, które miały na celu przybliżenie tematu Dialogu małżeńskiego i reguł życia. Było to wyjątkowe spotkanie, w którym uczestniczyły pary z różnych krajów Europy: Belgii, Holandii, Francji, Luxemburga i Niemiec. Rekolekcje prowadzili Nina i Zygmunt Niemiec, małżeństwo z wieloletnim stażem. Nina i Zygmunt przyjechali do Comblain la tour aż z Tarnowskich Gór. W programie były zarówno konferencje jak i warsztaty, podczas których uczestnicy mogli podzielić się własnymi doświadczeniami. Każde z małżeństw miało okazje w praktyce przećwiczyć dialog małżeński. Dla wielu był to tez okres intensywnych przeżyć duchowych, gdzie punktem kulminacyjnym było indywidualne błogosławieństwo każdego z małżeństw. Dla niektórych był to początek nowej drogi ku systematycznym rozmowom – dialogom małżeńskim i zachęcenie do wspólnej systematycznej pracy nad związkiem, ale również nad sobą. W czasie zajęć dorosłych,  dzieci, pod opieka pełnych energii i bardzo kreatywnych wolontariuszy mogły szaleć na łonie natury, na placu zabaw, na boisku lub dawać upust plastycznym i muzycznym talentom.

Z rekolekcji wróciliśmy ubogaceni i zadowoleni. Małżeństwa z niedługim stażem odkryły sposób na pokonywanie trudności i kryzysów małżeńskich. Ci, którzy maja już za sobą więcej doświadczenia na wspólnej drodze życia, utwierdzili się w przekonaniu, że są na właściwej drodze.

Dziękujemy organizatorom i bratu Rafałowi za ten niezwykły czas duchowej formacji.

Damian Naskręt

W artykule wykorzystano informacje z  Ogólnopolskiej strony Domowego Kościoła: http://www.dk.oaza.pl